voidl8nk

Günün en karanlık olduğu zamanlarda güveyi görebiliyordum
Onunla karşılaşmaktan gurur duyuyordum, çünkü bu his bana hayatta olduğumu kanıtlıyordu
Baktıkça kalabalığın sesi bulanıklaşıyor, her yer kanamaya başlıyordu
Ve tam olarak hatırlayamadığım bir senaryoya karşı içimde derin bir nefret duyuyordum
Kanamayı izliyordum

Şimdi ise güve avuçlarımın içinde ve güvende
Artık açıklayamadığım duygulara aşık olmuyorum