voidl8nk

Diken kaplı sütunların arasından bakışları sızar
Bana seslenir
Adım yankılandığında tüylerim ürperir
Kuru dallar sesiyle sallanır ve aynı anda yeni bir fidan yeşerir
-tam burada, şu anda ayaklarım yere basıyor-
Gözlerini üzerimde hissettiğimde
Geri çekilirim, ezdiğim kuru yaprakların sesi cevaplar onu
Kargalar korkup uçuşurlar ve onunla yalnız kalırım
Daha önce görülmemiş şey
Gölgelerime değen ışığı ısıtır içimi
Gevşer ve derin bir iç çekerim
Göz göze gelmeye cesaret edemem
Ama ruhum burada yeşerebilir

Bir rüzgar daha eser
Kızıl ışık kuru dallarımın arasında gezinir
Yaprakların altına sakladığım solucanları görür
Ve bu sefer bilemem olacakları
Birden korku sarar bahçeyi
Gökyüzü üstüme eğilir ve nefes alamazsam
Gölgelerim uzar ve kızıl ışık beni terk ederse
Tekrar çürümeyi sessizce kabul ederim